Archive for تیر, ۱۳۸۹
White Rabbit – Jefferson Airplane…
جفرسن ایرپلین (به انگلیسی: Jefferson Airplane) یک گروه راک آمریکایی بود که در سال ۱۹۶۵ در سن فرانسیسکو شکل گرفت. آنها یکی از اولین گروهای سایکدلیک سن فرانسیسکو به شمار میآیند. جفرسن ایرپلین همچنین اولین گروه سایکدلیک آن منطقه است که آثارش هم با فروش چشم گیر همراه شد و هم موفق شد نظر مساعد منتقدان موسیقی را به خود جلب کند.
بدترین…

می دونی بدترین حالت چیه؟
می دونی بدترین اتفاقی که برای یه نفر می تونه بیفته چی می تونه باشه؟
من قبلا فکر می کردم بدترین اتفاق مثلا ورشکست شدن یا از دست دادن کسیه…
اما الان داستان کمی فرق کرده، الان…الان…
سیاست های تازه حوزه هنری برای صدور مجوز سالن برای موسیقی…

حوزه هنری در تازهترین سیاست خود؛ مقرر کرده تنها موسیقی که با هنر دینی همخوانی داشته باشد، قطعات تکراری نداشته باشد و ضمانت پرشدن سالن را داشته باشند و البته هنرمند آن نیز مورد تایید باشد؛ امکان اجرا در این مرکز را دارد.
فارسی۱, فیلم های کلمبیایی و داستان های دیگر…!
نمی دانم از کجا شروع کنم، همان طور که خود شبکه “فارسی۱″ به درستی اشاره می کند(۱) تبدیل به یکی از بزرگترین دغدغه های ملت ایران شاید هم فارسی زبانان جهان شده است.
راستش را بخواهید در فکر نوشتن نقد برای این شبکه نبودم چون معتقدم که نوشتن عبارت “فارسی۱″ بر صفحه وب خودش یک نقد کامل است! و نیازی به بافتن آسمان و ریسمان ندارد. البته آنچنان هم نباید بی انصاف باشیم چون “فارسی۱″ به خودی خود یک شبکه است و می تواند عملکردی بهتر از چیزی که فعلا شاهدش هستیم را ارائه دهد.
“فارسی۱″ که بر عکس نامش، کمتر شاهد زوایایه فارسی در آن هستیم، طیف گسترده ای از مخاطبان (از جمله خود من) را به نحوی به خود جلب کرده است، و باعث و بانی آن شد که از نگاه خود به نقد کوچکی از زوایای آن و برخی از سریالهایش بپردازم.
به تازگی از ساعت ۷ شب به بعد از کنار کمتر خانه ای رد می شویم که صدای “فارسی۱″ از آن بگوش نرسد، تغریباً شهرت این شبکه از سریال “ویکتوریا” تثبیت و روز به روز به مخاطبانش افزوده شد.
از عروج تا افول مرد عاشق…
![]()
“تقدیم به پدرهای محترم در روز پدر!”
مرد عاشق به نوعی افراط و تفریط، و ناهنجاری گفته می شود، اینها افراد چلمنی هستند که برای محیط اطرافشان مضرند!.
مردان عاشق همان افراد شاد، شنگول و زرنگی هستند که بعد از اصابت عشق، تبدیل به افراد منگول و دست وپا چلوفتی می شوند، آنها حتی در برخی از موارد جهت یابیشان مختل و دست چپ و راستشان را نیز فراموش می کنند.
مرد عاشق معمولا در خلوت شخصی به دو حالت یافت می شود یا بر روی تلفن همراهش قفل کرده یا در فکر فرو رفته است، حالات فیزیکیش به صورت دراز کش روی شکم! در تختش، یا به حالت چنباتمه در کنج دیوار است.
روزهای دمغ بودن مرد عاشق به دلیل ضربات عشقی بیشتر از روزهای شادش است، این گروه از انسانها در هنگام راه رفتن نگاهشان به نقطه نا معلومی معطوف، چشم هایشان نگران، لبهایشان به نشانه زیر لب حرف زدن تکان تکان، و دستانشان را همچون دیوانه ها حرکت می دهند.
نظریه ایستگاه…!

من در جامعه در گروه افرادی قرار می گیرم که به دنبال ارتباطات گسترده میگردند.
ارتباطات از این جهت که بتوان کارهای بزرگ را سریع راه برد، و با افراد مختلف جامعه بیشتر آشنا شد، زیرا به نظرم در جامعه فعلی و در این فرهنگ کار کمتر از ارتباط جهره ات را می سازد.
ارتباط داشتن از حیص شناخت آدمی می تواند همچون ایستگاه عمل کند، به این شکل که حتما نیازی به برخورهای طولانی و طویل با افراد نیست، اگر بخواهی با تمام انسان های اطرافت طولانی مدت باشی به نگاه موشکافنه ای خواهی رسید، اما این بینش تنها به همان چند انسان اطرافت محدود خواهد شد، یقینا خانواده یا دوستان صمیمی داری که می توانی آنها را موشکافنه مورد بررسی قرار دهی، پس به آنها محدود نشو و برای افراد دیگر جامعه همچون ایستگاه اتوبوس باش، آنها را به صورت گذری مورد بررسی قرار بده، اینکار در زندگی از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا اگر هنرمند باشی هنرت را از این طریق، با دانشی که بر جامعه ات داری بروز خواهی داد، اگر مدیر باشی حرکت های بعدیشان را پیش بینی خواهی کرد و راحت تر کارها را پیش می بری، و اگر دلال باشی همیشه افرادی را می شناسی که به آنها چیزی برای فروش پیشنهاد کنی.
نقد و بررسی شخصیت “سوزانا” در فیلم “Girl Interrupted”…

نام فیلم
Girl Intrrupted
محصول
۱۹۹۹
کارگردان
James Mangold
نویسندگان
James Mangold
Lisa Loomer
Anna Hamilton Phelan
بازیگران
Winona Ryder
Angelina Jolie
Clea DuVall
Brittany Murphy
Jared Leto
Elisabeth Moss
Travis Fine
Vanessa Redgrave
Whoopi Goldberg
بحران ۲۰ سالگی(بعد از نوجوانی) که در هنرمندان رخ می دهد موضوعی است که کمتر در سینما به سراغ آن رفته ا ند. شاید به این دلیل که گذر از این بحران کاری سختی است و در موردش نوشتن از آنهم سخت تر.
تمام آدمها با این بحران در زندگی روبرو می شوند فقط در هنرمندان به دلیل حساسیت بالا، این بحران تفاوت می کند. میزان شدت این بحران بر خلاف تصورعده ای بر اساس میزان نبوغ یا استعداد هنرمند نیست! بلکه شرایط و طرز برخورد اطرافیان و جامعه با این موضوع که آیا تفاوت شخصیت تا حدودی عجیب (از نظر جامعه) فرزند یا دوست هنرمند خود را قبول می کنند یا نه؟ این میزان را تعیین می کند. هرچه میزان این سختی بیشتر باشد شدت رنج هنرمند بیشتر خواهد شد. زیرا در این سن، هنرمند جوان که کاری ارائه نداده است و جایگاهی در جامعه ندارد که به تفاوت های شخصیتی خود با جامعه پی می برد. بعضی ها هم هستند که از این موضوع افسرده نمی شوند و واقعیت را راحتتر قبول می کنند.
که در واقع برای آن دسته این دوران به باشکوه ترین دوره ی نبوغ ، ذوق و شوغ کارکردن در عمر هنریشان تبدیل می شود. و دسته ی دیگر آنهایی که با فهمیدن اینکه چقدر با اطراف خود فاصله دارن وحشت زده و پریشان می شوند و سعی به فرار کردن از این تفاوت دارند، که ممکن است در بعضی از موارد حاد به صورت ناهنجاری در جامعه بروز کند
Read the rest of this entry »


