عقاید جادویی در اروپای غربی

عقیده به اعمال مختلف جادویی در اروپا و تاریخ غرب مرتباً ظهور کرده و کمرنگ شده، و این همه تحت فشارهای دین یکتاپرستی نهادینه شده یا بدبینی در مورد واقعیت جادو و خوب بودن علم گرایی بوده‌است. در دنیای عهد باستان (روم) جادو مثل امروز تا حدی عجیب و غریب پنداشته می‌شد. مصر، سرزمین hemeticism و بین النهرین و سرزمین پارس (ایران)، خواستگاه اولیه موبدان مکانهایی بودند که تصور می‌شد تخصص در امر جادوگری فراوان می‌باشد. در مصر، پاپیروس‌ها ی زیادی به یونانی، کپتیک و دموتیک بر جای مانده‌اند. این منابع، شامل نمونه‌های اولیه بیشتر فعالیت‌های جادویی است و آنچه که بعد، قسمتی از انتظارات است فرهنگ غربی از کارهای جادویی را تشکیل می‌داد، بویژه در جادوی آیینی از همین بر جای مانده هاست. آنها شامل نمونه‌های اولیه زیر می‌شوند:

ادامه مطلب

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال

برخی فرضیه‌ها و نظریه‌های جادو

یک بررسی که بر اساس نوشته‌های معتقدان به جادو انجام شد، نشان می‌دهد که پیروان آن عقیده دارند که جادو بر اساس یک یا چندی از اصول زیر کار می‌کند:

• "نیروهای طبیعی که نمی‌توانند در حال حاضر توسط علم شناخته شوند” یا اصلاً نمی‌توان آنها را به وسیله علم شناخت. گفته می‌شود که این نیروهای جادویی همراه با ۴ نیروی انسانی طبیعت وجود دارند: جاذبه، الکترومغناطیس، نیروی قوی و نیروی ضعیف.

• «دخالت ارواح» شبیه به این نیروهای طبیعی فرضی، اما با هشیاری و هوشمندی خودشان. کسانی که به ارواح معتقدند، اغلب اوقات کل هستی را به شکل‌های مختلفی میبینند که بعضا ساختار سلسله مراتبی دارد.

ادامه مطلب

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال

جادوی عام یا جادو در معنای کلّی، به معنای هر عمل عجیبی ست. اصطلاح انگلیسی فنون سحرآمیز(به انگلیسی witchcraft) شامل قسمتی از این گونه پدیده هاست. و آنهم شامل جادوی خاص است.

جادو یا جادوی خاص یا جادو در معنای جزئی(به عربی سحر و به انگلیسی Magic): فنّی ست مرموز برای اثرگذاری بر عالم مادّه با دخالت ارادهٔ جادوگر؛ چه ابتدایی باشد و چه برای خنثی کردن جادوی دیگری ؛چه هدف متعالی داشته باشد و چه پست. چه ورد بحواند، چه حرکاتی انجام دهد و چه از وسایلی استفاده کند

برای معرّفی جادو مطابق دانش شناسی کاربردی، واژهٔ جادو را باید از چند جنبه بررسی کنیم:

ادامه مطلب

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال

عباس الف

 مكان اقتدار جمعی (با نگاهی به منطق‌الطیر عطار)

"كارلوس كاستاندا" در مجموعه آثارش كه در آن یك دانشجوی رشته مردم‌شناسی دانشگاه كالیفرنیا ضمن آشنایی با یك پیرمرد سرخپوست مكزیكی به دنیای عجیب و متافیزیكی عرفان او راه می‌یابد، جملاتی را از زبان دون خوان(پیرمردسرخپوست) بیان می‌كند كه به نظر می‌رسد به شكلی گسترش و تسری دیدگاه‌های عرفانی را در جهان امروز نمایان می‌سازد. او معتقد است كه در جهان هم نقطه خوب وجود دارد و هم نقطه بد. همانقدر كه مكان خوب به انسان قدرت و شادی می‌بخشد نقطه بد موجب ضعف و ادبار می‌شود و ای بسا كه انسان را بكشد؛ حتی تغییر رنگ به افزایش یا كاهش اقتدار مربوط می‌شود.

بر همین مبنا، پیرمردگزارشات داستانی كاستاندا به بیان قانونی می‌پردازد كه به آن «مكان اقتدار» لقب داده است و معتقد است دست‌یابی به این مكان می‌تواند سرنوشت انسان را دگرگون نماید:

«هر انسانی یك مكان اقتدار دارد؛ مكانی كه اگر آنجا بنشیند در بهترین وضعیت ممكن خواهد بود، مثل جای خود من(دون خوان) كه در واقع برای من مكان اقتدار است، تو مرید نوآموز باید بتوانی در محدوده این ایوان(محلی كه حضور دارند) جایی برای خودت پیدا كنی كه در آنجا بیش از هر جای دیگری احساس قدرت و نشاط كنی؛ جایی كه مكان اقتدار توست. به‌خاطر داشته باش كه فقط یك نقطه وجود دارد كه می‌تواند مكان اقتدار تو باشد، من آن نقطه را می‌شناسم.1»

ادامه مطلب

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال

ادامه مطلب

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال

تائو ته جینگ

لائوتزه

تائو ته جینگ یا دائو دجینگ(چینی:道德經) از کتب ادبیات باستانی چین است. نام این کتاب از واژه تائو به معنی راه گرفته شده است، هرچند حکمای آئین تائو آن را برابر با اصل متعالی گرفته اند. بر اساس روایات، این کتاب را لائوتزه در قرن ششم پیش از میلاد نگاشته است. تائو ته جینگ بنیاد و اساس فلسفه تائوئیسم است و بر دیگر مکاتب و مذاهب نیز تأثیرگذار بوده است. تائو ته چینگ دربردارنده 81 بخش کوتاه است، بخشهای ابتدایی به عالم مافوق و بخشهای انتهایی به سلسله مراتب وجود می پردازد؛ درونمایه کلی کتاب متافیزیک محض و فارغ از احکام و شریعت است. از دیدگاه تاریخی، اعتبار این کتاب و انتساب آن به لائوتزه محل تردید است.

نمونه متن

¹ راه جاودان نیست، آن راهی که توانمش نمودن. نام جاودان نیست، آن نام که توانمش خواندن. بی نام، منشأ آسمان و زمین است. با نام، مادر ده هزار موجود است.(فصل اول)

¹¹ سی پره در مرکز چرخ به هم می آیند، آنجا که نیستند، ویژگی ارابه در آن است. از گل رس کاسه می سازیم، آنجا که گل نیست، فایده کاسه در آنجاست. با در و پنجره، خانه می سازیم. آنجا که در و پنجره نیست، فایده خانه آنجاست. اگر هست را نفعی باشد، فایده از نیست است. (فصل یازدهم)

²⁵ خاموش و بی انتها، به تنهایی همیشه پابرجا، دگرگونی در او راه نمی یابد، و نیز کوتاهی از او سر نمی زند، به همه چیز می رسد، و خستگی به وی راه نمی آید، در همه چیز ساری است. او مادر همه چیزهاست. نامش را نمی داند و او را نقشی از تائو خواهم زد. اگر تلاش کنم که برای او نامی برگزینم، نام بزرگ را برای او برخواهم گزید. بزرگ است اما نزدیک، و چون نزدیک است همه چیز به او باز می گردد. تائو بزرگ است، آسمان بزرگ است، زمین بزرگ است، حکیم بزرگ است. در کیهان، چهار چیز بزرگند و شاه حکیم یکی از ایشان است. بشر راههای زمین را دنبال می کند، زمین راههای آسمان را، و آسمان راههای تائو را. تائو راههای خود را می پیماید.(فصل بیست و پنجم)

⁴² تائو یک را زایید. یک، دو را. دو، سه را. و سه، بی شمار اشیاء را زایید. (فصل چهل و دوم)

منبع

• تائو ته چینگ (انگلیسی). ویکی‌پدیا انگلیسی. بازدید در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۰۸.
• تائو ته چینگ (جیمز لیگ) (انگلیسی). ویکی‌پدیا انگلیسی. بازدید در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۰۸.

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال

کنفوسیوس

کنفسیوس در ۵۵۱ پیش از میلاد در ایالت کوچک لو که امروزه بخشی از شهرستان جدید شاندونگ است متولد شد و در ۴۷۹ پیش از میلاد در گذشت. والدینش، که در زمان کودکی او زندگی را بدرود گفتند، او را کونگ - کویی نامیدند. کنفوسیوس از کلمهٔ لاتین کونگ فوزی، به معنای ((استاد بزرگ، کونگ)) گرفته شده‌است.

نخستین زندگی نامهٔ او ۳۷۵ سال پس از درگذشتش توسط سوماچیین، مورخ نامعتبر نوشته شد. در طول آن همه سال پس از در گذشت او، به واسطهٔ آن که فردی مشهور و برجسته و نیز حکیم بود، افسانه‌های بسیاری درباره‌اش ورد زبان‌ها بود و لذا سوماچیین در اطلاعاتی که دربارهٔ او کسب کرد، وارد شد.وی آفرینش جهان را مبتنی بر قانون قطبیت میداند؛ به این منظور که از هستی مطلق٬ نخست موجودی یگانه که خود کنفسوس آن را قطب بزرگ می‏خواند ٬منبعث می‏شود و همراه آن قطب دیگری که قسمت پذیر است بوجود می آید. این دو قطب با هم روبرو و به هم پیچیده می‏شوند. از این جا جهان کون و فساد مانند دو نیروی قوی و ضعیف یا روشنایی و تاریکی و یا نماینده صفات مرد و زن٬ پا به عرصه هستی میگذارد و تغییر و تبدیل یافتن این دو قطب٬ اساس به وجود آمدن خوبی یا بدی و یا خیر و شر است.

منابع

• تاریخ ادیان جان بی‌ناس ترجمه علی اصغر حکمت
• تاریخ فلسفه چین ترجمه علی پاشائی
• دوهزار دانشمند در جستجوی خدای بزرگ٬راویه ریموندتهران جاویدان.چاپ اول ۱۳۵۵.

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال

تائوئیسم

خاستگاه تائو/دائو

یکی از ادیان رسمی چینی‌های قدیم آیین تائو و یا دائو است. که در قرن ۶ ق.م در چین با مجموعه‌ای از معتقدات و مناسک و اعمال مذهبی که اغلب با خرافات و اوهام همراه بود پیدا شدوبعدها با مسایلی فلسفی و عرفانی نقش بست.

بنیانگذار این دین فردی به نام (لائو تزو/لائوتان) است. او یکی از بزرگ‌ترین فیلسوفان بعد از کنفوسیوس بود. وی به حکمت، سکوت و آرامش واقف بود و عمری طولانی کرد. وی از سیاست بیزار بود اما شغلش نیز کتابدار سلطنتی (چو) بود که البته به آن نیز علاقه‌ای نداشت. بنابراین در صدد ترک چین برآمد. هنگامی که قصد عبور از مرز چین را داشت مرزبان به او گفت:«حال که داری دستگاه حکومت را ترک و گوشه نشینی را انتخاب می‌کنی، برای من کتابی بنویس» وی کتابی را در دو بخش که مجموعاً ۵۰۰۰ کلمه داشت نوشت و بعد از آن آواره شد. محل مرگ وی مشخص نیست اما ۸۷ سال عمر کرد. نام کتاب او (تائوته/تائوته چینگ= راه و فضلیت) بود. به نظر برخی از محققان اندیشه‌های اولیه تائویی قبل از لائوتزه بوده ولی او آن را زنده کرده‌است.

ادامه مطلب

تنظیم و گردآوری توسط : ناوال